benih

Noun名词

种子 / 胚胎 / 根源

释义

1. 种子或小果实(如稻谷),用于种植或播种,长出同类植物。 2. 新长出的幼苗。 3. 鱼、虾等用于繁殖的幼体。 4. 人或动物生殖器官产生的生殖细胞。 5. (比喻) 新出现或萌芽的事物、情感或事件。 6. 品种或后代。 7. 原因或根源。

例句

  • Benih getah dibawa dari Brazil ke Tanah Melayu.

    橡胶种子从巴西带到马来亚。

  • Selepas bajak tanah, mereka tabur benih jagung.

    耕地后,他们播种玉米。

  • Selepas sebulan, benih dipindah ke ladang.

    一个月后,幼苗被移栽到田里。

同义词