berkibar

Verb动词

飘扬

释义

1. (指旗帜、窗帘等)因风吹而左右飘动。

例句

  • Bendera Malaysia berkibar megah di tiang.

    马来西亚国旗在旗杆顶端雄伟地飘扬。

  • Langsir berkibar ditiup angin malam.

    窗帘偶尔被夜风吹得飘动。