berkibar
Verb动词
飘扬
释义
1. (指旗帜、窗帘等)因风吹而左右飘动。
例句
Bendera Malaysia berkibar megah di tiang.
马来西亚国旗在旗杆顶端雄伟地飘扬。
Langsir berkibar ditiup angin malam.
窗帘偶尔被夜风吹得飘动。
Verb动词
飘扬
1. (指旗帜、窗帘等)因风吹而左右飘动。
Bendera Malaysia berkibar megah di tiang.
马来西亚国旗在旗杆顶端雄伟地飘扬。
Langsir berkibar ditiup angin malam.
窗帘偶尔被夜风吹得飘动。