pantang

释义

1. 根据习俗或信仰禁止做或说某事; 2. 患者禁止食用的食物或饮料; 3. 产妇产后的禁忌状态; 4. 禁忌（名词）; 5. 忌讳（动词），指不能看、听、见某人或某事，因为会导致某种后果; 6. 不喜欢做某事

例句

• Dalam adat mereka, mengatakan sesuatu yang tidak baik kepada orang yang telah berbudi merupakan satu pantang.

  在他们的习俗中，对有恩于自己的人说坏话是一种禁忌。

• Mereka berdua pantang berjumpa, pasti akan berkelahi.

  他们俩一见面就犯冲，肯定会打架。