peninggal

Noun, Adverb名词, 副词

离开者 / 遗留物

释义

1. 离开(习俗等)的人 2. 遗留物 3. (古典) 在...之后

例句

  • Mereka juga mengkafirkan peninggal solat.

    他们也把不礼拜的人称为异教徒。

  • Maka datanglah Raja Kida Hindi dengan pelbagai permata peninggal datuk neneknya.

    于是Kida Hindi国王带着祖先留下的各种宝石来了。

  • Adapun peninggal aku keluar ini hendaklah engkau mengatur perang di atas kota.

    在我离开之后,你要在城里安排战争。