subuh

释义

1. 清晨，从破晓到日出这段时间; 2. (大写) 晨礼，伊斯兰教每日必做的两拜晨礼

例句

• Di situlah dia memerah keringat mengutip susu getah setiap subuh.

  他每天清晨都在那里辛苦地割橡胶。

• Mereka bertolak ke Perlis sebelum subuh.

  他们在黎明前出发前往玻璃市。

• Dia akan menunaikan Subuh dengan khusyuk sebelum turun berburu.

  他在下山打猎前会虔诚地进行晨礼。

• Fardu Subuh ditunaikan dengan segera.

  晨礼应尽快完成。