telentang
Adverb / Verb副词 / 动词
仰卧
释义
1. (睡觉、跌倒等)身体正面或胸部朝上; 2. 仰躺
例句
Bayi itu tidur telentang.
婴儿仰睡。
Mangsa terbaring telentang.
受害者仰卧着。
Adverb / Verb副词 / 动词
仰卧
1. (睡觉、跌倒等)身体正面或胸部朝上; 2. 仰躺
Bayi itu tidur telentang.
婴儿仰睡。
Mangsa terbaring telentang.
受害者仰卧着。