wisel

Noun名词

口哨

释义

1. 一种小管状工具,吹气时会发出尖锐的哨声,通常用于发出信号,如开始或结束比赛等。

例句

  • Skuad negara lebih agresif sebaik sahaja wisel dibunyikan.

    哨声一响,国家队就变得更加积极。

  • Bunyi wisel penjaga stesen kereta api kedengaran dari jauh.

    远处传来了火车站站长的哨声。